خانه » تعاریف شبکه » پروتکل NetBios چیست ؟

پروتکل NetBios چیست ؟

پروتکل NetBios چیست ؟

در این مقاله درباره پروتکل NetBios توضیحاتی ارائه خواهیم داد که امیدواریم مفید واقع شود .

NetBIOS مخفف Network Basic Input/Output System است ، NetBios در واقع در حکم یک API است که اجازه دسترسی اپلیکیشن هایی که بر روی کامپیوتر های جداگانه فعالیت می کنند را به یک شبکه محلی(LAN) فراهم می کند.

در شبکه های کنونی بطور معمول نت بایوس از طریقTCP/IP ( پروتکل NetBIOS over TCP/IP یا NBT) که به هر کامپیوتر داخل شبکه یک نام نت بایوسی (NetBIOS Name) و هم یک IP Address مطابق با نام میزبان (احتمالا متفاوت) ارائه می دهد، اجرا می شود. سیستم عامل های قدیمی نت بایوس را از طریق IPX/SPXیا IEEE 802.2 (NBF) اداره می کردند. نت بایوس سرویس های خود را در ارتباط با لایهSession مدل OSI میسر می سازد.

نام نت بایوس در مقابل نام میزبان (NetBIOS Name vs. Host Name)

به هنگام شروع فعالیت NetBIOS از طریق پروتکل های TCP/IP، هر کامپیوتر ممکن است “اسامی” متعددی داشته باشد. اسامی برای نت بایوس و دیگری یا دیگران برای TCP/IP

نام نت بایوس (NetBIOS Name)

نام نت بایوس زمانی که شبکه ویندوزی نصب/پیکربندی می شود مشخص می گردد. به منظور متصل شدن به کامپیوتری که TCP/IP را از طریق نام نت بایوسی خود اجرا می کند، این نام باید به آدرس شبکه تبدیل شود. امروزه این آدرس معمولا یک IP Address است ( ترجمه نام نت بایوسی به آدرس IP از طریق Broadcast ها و یا سرویس دهنده WINS یاNetBIOS Name Server انجام می شود). نام نت بایوسی یک کامپیوتر اغلب همان نام میزبان یا host name آن کامپیوتر می باشد اگرچه به 15 کاراکتر خلاصه شده، اما می تواند کاملا متفاوت با آن نیز باشد. اسامی نت بایوسی می توانند تقریبا ترکیبی از هر کاراکتر الفبایی، به جز فضاهای خالی و نیز کاراکتر های زیر باشند:

\ / : * ? ” ; |

فایل LMHOSTS ویندوز وظیفه ترجمه اسامی نت بایوسی را در شبکه های کوچکی که از سرویس دهنده WINS استفاده نمی کنند بر عهده می گیرد.

نام میزبان (Host Name)

نام نت بایوسی کامپیوتر مجهز به ویندوز نباید با نام میزبان اشتباه گرفته شود. بطور کلی هر کامپیوتری که با TCP/IP کار می کند (چه مجهز به ویدوز باشد و یا نباشد) یک نام میزبان خواهد داشت (که برخی اوقات نام ماشین یا DNS Name نیز نامیده می شود). بطور کلی نام میزبان یک کامپیوتر مجهز به سیستم عامل ویندوز، بر مبنای یک نام نت بایوسی (NetBIOS Name) به اضافه “پسوند اولیه DNS” یا Primary DNS Suffix می باشد که هر دوی آنها توسط کنترل پانل سیستم تنظیم می شوند. همچنین ممکن است پسوندهای خاص دیگری موسوم به “connection specific suffixes” نیز وجود داشته باشد که از طریق تب DNS در Control Panel قابل دیدن یا تغییر دادن است: Control Panel →Network → TCP/IP → Advanced Properties. اسامی میزبان (host names) توسط اپلیکیشن هایی مانند telnet، FTP یا مرورگرهای وب مورد استفاده قرار می گیرند. برای برقراری ارتباط با کامپیوتری که با استفاده از host name خود با پروتکل TCP/IP کار میکند،host name می بایست به یک آدرس IP ترجمه شود. ترجمه Host name یا Fully Qualified Domain Name (FQDN) به IP Address توسط سرویس دهنده DNS (Domain Name System) انجام می شود.

انواع گره (Node Types)

Node type یک کامپیوتر موجود در شبکه به نحوه ترجمه اسامی نت بایوسی به آدرس های IP توسط آن کامپیوتر بستگی دارد. چهار نوع node type وجود دارد:

• B-node: 0x01 Broadcast
• (P-node: 0x02 Peer (WINS only
• (M-node: 0x04 Mixed (broadcast, then WINS
• (H-node: 0x08 Hybrid (WINS, then broadcast

Node type مورد استفاده با تایپ فرمان ipconfig /all در خط فرمان نمایش داده می شود. رجیستری ویندوز همچنین ممکن است طوری پیکربندی شده باشد که نوع گره را ناشناخته یا “Unknown” نمایش دهد.

تاریخچه
نت بایوس توسط کمپانی Sytec در سال 1983 برای شبکه موسوم به PC-Network شرکتIBM توسعه داده شد. ایترفیسی که برای شبکه های کوچک طراحی شده بود. PC-Network توانایی پشتیبانی تنها 80 دستگاه را که بصورت baseband کار می کردند داشت.

در سال 1985 آی بی ام طرح سازگار نت بایوس با شبکه token ring را عرضه کرد و یک شبیه ساز نت بایوس تولید شد که به شبکه های PC-Network اجازه می داد تا با این طراحی جدید کار کنند. این کار با استفاده از پروتکل NBF میسر شد که سرویس های نت بایوس را برای لایه IEEE 802.2 Logical Link Control فراهم می کرد. این شبیه ساز همچنین از پایه بسط داده شد و نمونه یک API جدید که NetBEUI یا NetBIOS Extended User Interface نامیده شد، بوجود آمد. این استاندارد جدید به شبکه های Token Ringامکان پشتیبانی تا 260 دستگاه در هر ring را می داد و توسط مایکروسافت به عنوان یک استاندارد صنعتی مورد استفاده قرار گرفت. با عرضه Novell Netware 2.0 توسط کمپانی ناول در سال 1986، نت بایوس برای کپسوله سازی در پروتکل IPX/SPX دوباره شکل یافت. با عرضه موفق کامپیوتر PS/2 در سال 1987 آی بی ام بلافاصله برنامه PC LAN Support Program که حاوی یک درایور برای نت بایوس بود را عرضه کرد.

در سال 1987 متد کپسوله سازی نت بایوس در packetهای TCP و UDP که NetBIOS over TCP/IP یا NBT نامیده می شد، منتشر گردید. این استاندارد در سازمان RFC تحت عنوان دو پروتکل RFC 1001 – “Protocol Standard for a NetBIOS Service on a TCP/UDP Transport: Concepts and methods” ونیز RFC 1002 – ” Protocol standard for a NetBIOS service on a TCP/UDP transport: Detailed specifications” شرح داده شد. این استانداردها برای فراهم سازی “پیاده سازی نت بایوس بصورت توکار در هر سیستمی که با مجموعه پروتکل های TCP/IP کار میکند” و نیز ” برای عملیات درونی نت بایوس در داخل اینترنت” توسعه داده شدند.
* فرآیند ترجمه نام نت بایوسی از سوی مایکروسافت برای پروتکل Internet Protocol Version 6 — IPv6 پشتیبانی نمی شود.

سرویس ها

· نت بایوس 3 نوع سرویس مشخص ارائه می دهد:

· سرویس اسم برای ثبت و ترجمه اسامی.

· سرویس Session برای ارتباط اتصال گرا (Connection-Oriented)

· سرویس توزیع دیتاگرام (Datagram Distribution) برای ارتباط غیر اتصال گرا(Connectionless)

توجه: SMB، به عنوان یک لایه فوقانی، سرویسی است که در بالای سرویس هایSession و Datagram فعالیت می کند و نباید به عنوان یک بخش از خود نت بایوس تلقی شود. این سرویس می تواند بر روی پروتکل TCP به همراه یک لایه کوچک سازگار با آن که یک طول packet به هر پیغام SMB می افزاید، فعالیت کند. این سرویس لازم است چراکهTCP تنها یک سرویس byte-stream ارائه می دهد که محدوده های packet ها را نادیده می گیرد.

سرویس اسم (Name Service)

برای شروع به کار سرویس های Sessions و distribute Datagrams، یک اپلیکیشن می بایست اسم نت بایوسی خود را با استفاده از سرویس اسم ثبت کند. اسامی نت بایوس اسامی با طول 16 بایت بوده و بسته به نوع خاص پیاده سازی آنها متفاوت می باشند. خیلی اوقات بایت 16 ام برای مشخص کردن یک “نوع”، مشابه استفاده از پورت ها درTCP/IP مورد استفاده قرار می گیرد. در NBT، سرویس اسم با استفاده از پورت 137 UDPفعالیت می کند ( پورت 137 TCP نیز می تواند مورد استفاده قرار بگیرد ولی به ندرت کاربرد دارد(

موارد اصلی سرویس اسم نت بایوس عبارتند از:

· اضافه کردن اسم – ثبت کردن یک اسم نت بایوس

· اضافه کردن اسم گروه (Group Name) – تبت یک اسم “گروه” برای نت بایوس

· حذف اسم – حذف یک اسم یا گروه نت بایوس

· پیدا کردن اسم – جستجوی یک اسم نت بایوس در شبکه

سرویسSession
روش Session به دو کامپیوتر اجازه برقرار کردن یک اتصال برای یک “مکالمه” را می دهد. پیغام های بزرگتر را مدیریت میکند و سرویس های کشف خطا (error detection) و بازیافت(recovery) پیام ها را ارائه می دهد. در NBT، سرویس Session با استفاده از پورت 139TCP کار می کند.

موارد اصلی که سرویس Session نت بایوس فراهم می کند عبارتند از:

· فراخوانی – باز کردن یک Session برای یک نام نت بایوسی remote

· گوش دادن – شنیدن به منظور تلاش برای گشودن یک Session برای یک اسم نت بایوسی

· خاتمه دادن – بستن یک Session

· ارسال – ارسال یک packet به کامپیوتری که در آن طرف یک Session قرار دارد

· ارسال بدون Ack – مانند بالایی با این تفاوت که نیازی به تصدیق(Acknowledgment) ندارد

· دریافت – انتظار برای دریافت یک packet که در آن طرف Session قرار گرفته است

در پروتکل اصلی که برای پیاده سازی نت بایوس برای PC-Network مورد استفاده قرار گرفت، برای برقراری یک Session کامپیوتر برقرار کننده Session یک تقاضای باز کردن(Open) که توسط یک Open acknowledgment واکنش داده می شود ارسال می کند. کامپیوتری که این Session را برقرار ساخته است سپس یک packet تقاضایSession را ارسال می کند که بلافاصله توسط یک packet تایید یا رد کردن این تقاضا به آن واکنش داده می شود. داده طی Session برقرار شده توسط packet data هایی که پاسخ داده شده اند اراشال می شود که می توانند( acknowledgment packets (ACK یا negative acknowledgment packets (NACK باشند. چون نت بایوس فرآیندerror recovery را مدیریت می کند packet های NACK بلافاصله packet های داده را دوباره ارسال خواهند کرد. Session ها توسط یک تقاضای بسته شدن که توسط کامپیوتر مقصد ارسال می شود بسته خواهند شد. کامپیوتری که یک Session را برقرار کرده با فرستادن packet بسته شدن Session به این تقاضا واکنش می دهد.

سرویس Datagram Distribution

روش Datagram “فاقد اتصال” است. چون هر پیغام مستقلا ارسال می شود باید کوچکتر باشند. اپلیکیشن مسئول کشف خطا و بازیابی پیغام ها خواهد بود. در NBT، سرویس دیتاگرام با استفاده از پورت 138 UDP فعالیت می کند.

موارد اصلی که این سرویس توسط NetBIOS ارائه می دهد عبارتند از:

· دیتاگرام ارسال – ارسال یک دیتاگرام به یک اسم نت بایوس remote

· ارسال دیتا گرام broadcast – ارسال یک دیتاگرام به تمامی اسامی نت بایوس موجود در شبکه

· دیتاگرام دریافت – انتظار برای دریافت یک packet رسیده از فرآیند ارسال یک دیتاگرام

· دیتاگرام دریافت broadcast – انتظار برای دریافت packet رسیده از فرآیند ارسال یک دیتاگرام broadcast

درباره امیرمحمد

امیر محمد جلیلی هستم دانشجوی کارشناسی مهندسی فناوری اطلاعات ، دارای مدارک بین المللی شبکه و مدرس دوره های تخصصی شبکه های کامپیوتری ، امیدوارم مقالات آموزشی این وب سایت برای شما عزیزان مفید واقع شود .

بررسی کنید

MongoDB چیست ؟ معرفی پایگاه داده MongoDB

MongoDB چیست ؟ معرفی پایگاه داده MongoDB

دیتابیس MongoDB یک پایگاه داده قوی , منعطف و مقیاس پذیر است. این پایگاه داده …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

test